logo

படைப்பு 'விருது & அங்கீகாரம்'

Showing 501 - 520 of 545

Year
Award
   

ஹைநூன் பீவி நினைவு பரிசுப்போட்டி-2018

  • சிறப்பு பரிசு - கோ.ஶ்ரீதரன்

0   474   0  
  • March 2018

ஹைநூன் பீவி நினைவு பரிசுப்போட்டி-2018

  • சிறப்பு பரிசு - முனியாண்டி ராஜ்

0   522   0  
  • March 2018

ஹைநூன் பீவி நினைவு பரிசுப்போட்டி-2018

  • சிறப்பு பரிசு - ஜி.சிவக்குமார்

0   639   0  
  • March 2018

ஹைநூன் பீவி நினைவு பரிசுப்போட்டி-2018

  • சிறப்பு பரிசு - ஜலால் அமான்

0   637   0  
  • March 2018

ஹைநூன் பீவி நினைவு பரிசுப்போட்டி-2018

  • மூன்றாம் பரிசு - தங்கேஸ்

0   603   0  
  • March 2018

ஹைநூன் பீவி நினைவு பரிசுப்போட்டி-2018

  • மூன்றாம் பரிசு - பி.கே.சாமி

0   814   0  
  • March 2018

ஹைநூன் பீவி நினைவு பரிசுப்போட்டி-2018

  • மூன்றாம் பரிசு - தோழன் பிரபா

0   519   0  
  • March 2018

ஹைநூன் பீவி நினைவு பரிசுப்போட்டி-2018

  • இரண்டாம் பரிசு - அ. வால்டர் ராபின்சன்

0   512   0  
  • March 2018

ஹைநூன் பீவி நினைவு பரிசுப்போட்டி-2018

  • இரண்டாம் பரிசு - நிலாகண்ணன்

0   527   0  
  • March 2018

ஹைநூன் பீவி நினைவு பரிசுப்போட்டி-2018

  • முதல் பரிசு - ஸ்டெல்லா தமிழரசி ர

0   480   0  
  • March 2018

கவிச்சுடர் விருது

  • ராஜ் சௌந்தர்(றாம் சங்கரி)

0   646   0  
  • March 2018

மாதாந்திர பரிசு

  • துரை. நந்தகுமார்

0   449   0  
  • March 2018

மாதாந்திர பரிசு

  • பிரபுசங்கர்.க

0   614   0  
  • March 2018

மாதாந்திர பரிசு

  • மா. காளிதாஸ்

0   606   0  
  • March 2018

மாதாந்திர பரிசு

  • மதுரை சிக்கந்தர்

0   486   0  
  • March 2018

மாதாந்திர பரிசு

  • கி.சம்பத்குமார்

0   506   0  
  • March 2018

கவிச்சுடர் விருது

  • தேன்மொழி தாஸ்

0   1140   0  
  • February 2018

மாதாந்திர பரிசு

  • க. மகுடபதி

0   611   1  
  • February 2018

மாதாந்திர பரிசு

  • சக்தி அருளானந்தம்

0   600   0  
  • February 2018

மாதாந்திர பரிசு

  • நிவேதா சுப்பிரமணியம்

0   708   0  
  • February 2018

ஹைநூன் பீவி நினைவு பரிசுப்போட்டி-2018

சிறப்பு பரிசு - கோ.ஶ்ரீதரன்

View

ஹைநூன் பீவி நினைவு பரிசுப்போட்டி-2018

சிறப்பு பரிசு - முனியாண்டி ராஜ்

View

ஹைநூன் பீவி நினைவு பரிசுப்போட்டி-2018

சிறப்பு பரிசு - ஜி.சிவக்குமார்

View

ஹைநூன் பீவி நினைவு பரிசுப்போட்டி-2018

சிறப்பு பரிசு - ஜலால் அமான்

View

ஹைநூன் பீவி நினைவு பரிசுப்போட்டி-2018

மூன்றாம் பரிசு - தங்கேஸ்

View

ஹைநூன் பீவி நினைவு பரிசுப்போட்டி-2018

மூன்றாம் பரிசு - பி.கே.சாமி

View

ஹைநூன் பீவி நினைவு பரிசுப்போட்டி-2018

மூன்றாம் பரிசு - தோழன் பிரபா

View

ஹைநூன் பீவி நினைவு பரிசுப்போட்டி-2018

இரண்டாம் பரிசு - அ. வால்டர் ராபின்சன்

View

ஹைநூன் பீவி நினைவு பரிசுப்போட்டி-2018

இரண்டாம் பரிசு - நிலாகண்ணன்

View

ஹைநூன் பீவி நினைவு பரிசுப்போட்டி-2018

முதல் பரிசு - ஸ்டெல்லா தமிழரசி ர

View

கவிச்சுடர் விருது

ராஜ் சௌந்தர்(றாம் சங்கரி)

கவிச்சுடர் ராஜ் சௌந்தர்(றாம் சங்கரி)  ஒரு அறிமுகம்
*******************************************************************************
படைப்பு குழுமத்தால் இம்முறை கவிச்சுடர் விருது பெறும் படைப்பாளி ராஜ் சவுந்தர்(றாம் சங்கரி) மதுரையில் பிறந்து வளர்ந்த இவரின் இயற்பெயர் ராஜ் சவுந்தர். இவர் றாம் சங்கரி என்ற பெயரிலும் ஷெள என்ற பெயரிலும் பலவகையான படைப்புகளை இந்த தமிழ்ச் சமூகத்துக்கு தந்து சிறப்பித்து உள்ளார் அது மட்டுமல்லாமல் சில இதழ்களில் கூட தொடர்ச்சியாக எழுதுகிறார்.

திரைத்துறையில் உதவி இயக்குநர், துணை இயக்குநர், இணை இயக்குநர், இயக்குநர், பாடலாசிரியர் என்று பல நிலைகளில் பணி புரிந்தாலும் அவரது கனவு இலட்சியம் சுய இயக்கத்தில் படம் எடுப்பதுதான்.. அதுவும் இப்போது நிறைவேறி அதற்கான வேலைகளிலும் ஈடுபட்டு வருகிறார். மேலும் பல நிலைகளில் விருதும் வாங்கி இருக்கிறார்.

பின் நவினத்தில் கதைகள் எழுதுவதிலும் ராஜ் சவுந்தர் சிறந்து விளங்குகிறார். இந்த ஆண்டில் அவரது திரைப்படம் மட்டுமல்ல, அவரது கவிதை தொகுதியொன்றும், சிறுகதைகளின் தொகுப்பும் நூலாக வர இருக்கிறது என்பதும் கூடுதல் செய்தியாகும்.

கவிச்சுடர் ராஜ் சௌந்தர் அவர்களின் படைப்புகள் பற்றிய ஆய்வு:
***********************************************************************************************

புதுக்கவிதைகளின் அடுத்தக் கட்ட நகர்வே நவீனம் மற்றும் பின் நவீனம் என்ற வடிவங்களாகும். காலத்தின் நகர்விற்கு ஏற்ப கவிதைகளும், தங்களின் அமைப்பின் வடிவங்களை மாற்றி.. தங்களின் இடத்தை உறுதியாகத் தக்க வைத்துக் கொள்கிறது. நவீனம் படிமங்களின் வழியாகவும் உருவகங்களின் வழியாகவும் சில நேரங்களில் நேரடியாகவும் கூட பேசுகிறது. நவீனமும் பின் நவீனமும் எளிதில் புரிந்துவிடுவதில்லை என்பது மிகவும் சரியான குற்றச் சாட்டுதான்.. எளிதில் புரிந்துவிட்டால் அது கவிதையின் தன்மைவிட்டும் எளிதில் அகன்றுவிடும் என்பதுதான் கவிதைகளின் வழக்காகும்.

அரூப ஓவியங்களைப் போல்தான் இந்த நவீனக் கவிதைகளும் அமைந்துவிடுகிறது. காண்பவர்களின் பார்க்கும் தன்மைக் கேற்ப தங்களை தகவமைத்துக் கொள்ளும் அரூப ஓவியங்கள்.. ஓவியனின் பார்வைக்கு ஒன்றாகவும் பார்ப்பவர்களின் பார்வைக்கு ஒன்றாகவும் மாறுபடும். இதே தன்மையை ஒத்ததுதான் நவீனக் கவிதைகளும்

எதையும் எழுதிவிட்டு இதுதான் நவீனம் என்று சொல்லிவிட்டு யாரும் நகரமுடியாது. அதற்கான பயிற்சியும் சிந்தனையும் வெவ்வேறானது. இப்போது, சிலர் அப்படித்தான் எழுதுகிறார்கள் என்பதற்காக நவீனத்தை ஒதுக்கிவிட்டுப் போவது புரியாமையையே காட்டும்.

இந்த மாதத்திற்கான கவிச்சுடர் விருது பெறும் றாம்சங்கரி நவீன கவிதைகளை வடிவமைப்பதில் ஒரு சிற்பியாகவே செயல்படுகிறார். சமூகத்தின் பிரச்சனைகளை அவர் சொல்லுகின்றவிதம் அருமையாக இருக்கும்.

ஒரு தந்தை , போன்சாய் போன்ற வளர்ச்சிக் குன்றிய தன் மகளுக்கு ஒரு செவ்வாய் கிழமையில் ஒரு கோழியை பரிசளிக்கிறான்.. அந்தக் கோழி ஞாயிற்று கிழமையே உணவாக சமைக்கப் படுகிறது.... அதை ருசிக்கும் அவள் ஒவ்வொரு கிழமையையும் கடந்து அதை ருசிக்கிறாள்... பிராய்லர் கோழிகளின் இறைச்சி குணத்தால் அவள் வயசுக்கும் வந்துவிடுவதாக கவிதை முடிகிறது...

அதுதான் இந்தக் கவிதை :

போன்சாய் மரம் போலிருக்கும்
தன் சின்னஞ்சிறு மகளுக்கு
அவள் விரும்பி உண்ணும்
பிராய்லர் கோழியையே
உயிருடன் பரிசளித்தான்.
ஒரு செவ்வாய் கிழமையில்..

பார்த்ததும் பிடித்துப்போன
அதன் மார்பை தான்
ஞாயிற்றுக் கிழமைக் காலையில்
ருசித்துத் தின்றாள்.

புதன்கிழமையெங்கும்
கேவிக் கொண்டிருந்த
அதன் தொண்டைப் பகுதியை
ஞாயிறு மதியத்திலும்

வியாழக்கிழையை
மருண்டபடி உருட்டிக் கொண்டிருந்த
அதன் கண்களை
ஞாயிறு மாலையிலும்

வெள்ளிக்கிழமையோடு
கட்டிப்பட்டிருந்த அதன் கால்களை
ஞாயிறு இரவிலும் தின்று தீர்த்தவள்

சனிக்கிழமை முழுவதும்
வாஞ்சையோடு தடவிக் கொடுத்த
அதன் சிவந்தக் கொண்டைய
ஞாயிறு நள்ளிரவில் விழுங்க
அது தொண்டை, மார்பு
அடிவயிறு கடந்து
கால்கள் வழி
செங்கதிர்களாய்
திங்கட்கிழமை அதிகாலையில் வழிகிறது..

பெரிய பெரிய
ஈமூக் கோழி பற்றிய கனவிலிருந்து
விழிக்கா வீட்டின் கதவுகளைத் தட்டி
தன் மகள் பெரிய பெண்ணாகிவிட்டாளென
தகப்பன்காரன் கூறிச் செல்ல,
ஒவ்வொரு வீடும்
நாட்டுக்கோழி முட்டை பற்றி
பெருங்கனவில் மூடிக்கொள்கிறது..

கேரளாவில் உணவை திருடியதற்காக அடித்துக் கொல்லப் பட்ட ஒரு ஏழையின் வலியை, பசியின் கொடுமையை இந்தக் கவிதையில் பதிவு செய்கிறார்...

கடும்பசியில் தான்
தற்கொலை முடிவெடுத்திருந்தேன்.
பூச்சிமருந்து குடித்தா,
தூக்கில் தொங்கியா,
தண்டவாளத்தில் தலை வைத்துச் சாவதாவென
பெருங்குழப்பத்தில்
திளைத்துக் கொண்டிருந்த எனக்கு
உங்களிடமிருந்து
பசிக்குக் கொஞ்சம் சோறு
திருடித் தின்றாலே
ஆதியிலிருந்து
இம்மரணம் நிச்சயமானதாய் உள்ளது.
இப்பொழுதும் கூட
இதையே பரிசளிப்பீரென
மிகவும் நம்புகிறேன். எப்பொழுதுமே.

வாழ்விடத்தை இழந்த ஒரு பறவையின் வலியில் இந்தக் கவிதை நகர்கிறது... அவன் இறந்த பிறகும் சுழலும் கண்களை அதன் உடைந்த முட்டைகளோடு ஒப்பிடும் கவிஞனின் பார்வை வித்தியாசமானது....

எப்பொழுதும்,
அவனையே சுற்றி வரும் பறவையொன்று
தன் கூரிய அலகால்
அவன் கட்டைக்காலில் முத்தங்களிடும்.
அக்கட்டைக்கால் வடிக்கப்பட்ட
மரத்தில் தான்
பிறந்து வளர்ந்திருந்தது இப்பறவை.
எப்பொழுதும்
பறவையை விரட்டியவாறே இருந்தவன்
அமைதியாய் இறந்து கிடக்கிறான்.
எத்தடையுமன்றி
அவனது கட்டைக் காலினைக்
கொத்தியபடி உள்நுழையும் பறவை,
அவன் இதயத்தை அடைகையில்..
திடுக்கிட்டு இமைகள் திறந்து,
இறத்தவனின் கண்கள்
சுற்றிச் சுழல்கின்றன.
ஒருவேளை,
இவைகள் தான்
மரத்தை வெட்டுகையில்
உடைந்து சிதறிய
இப்பறவையின் முட்டைகளோ?

இயக்குநர் கனவுகளோடு காலத்தையும் கடத்திவிட்டு வாழும் ஒரு சார்பு மனிதர்களின் வலியை அதன் வலியோடுவே வாழும் கவிஞனுக்குத்தான் புரியும்...அவரது வரிகள்..

இயக்குனர்,
ஃப்ரேமுகுள்ள வர்ற
அந்த நாய விரட்டுங்க ..
என்று மைக்கில் கத்தியதும்,
முதல் ஆளாய் ஓடிச் சென்று
நாயோடு மல்லுக்கு நிற்கும்
எழுபத்தி ரெண்டு வயதான
ஆறுமுகத்திடம் கேட்டால்;
தனக்கும் சினிமாவுக்குமான உறவு
ஐம்பது வருடங்களுக்கு மேலானது
என்பார்.
***

ஒரு விறகுவெட்டியின் வலியாக முடியும் இந்தக் கவிதை, அவன் மகளின் முதுகில் வரைந்த ஒரு செடியின் படிமத்தில் தொடங்குகிறது. படிமம் என்பது ஒரு காட்சி. அதில் இடம்பெறும் கூறுகளில் ஒன்று குறியீடு குறியீடாகும்போது, அக்காட்சிக்கு வேறு அர்த்தங்கள் தோன்றுகின்றன. அவ்வாறு படிமத்தை எப்படியெல்லாம் இக்கவிதையில் கையாண்டு இருக்கிறார் என்று பாருங்கள். மரங்களின் வலியை கோடாரியும் பின் நாளில் உணர்வதாக மறைமுக வசனம் நிறைத்த இந்தக் கவிதை மிகவும் சிறப்பானது...

விறகுவெட்டியின் மகளான அச்சிறுமி
தனது முதுகில்
விசித்திரமான சிறு செடியை
பச்சை குத்தியிருந்தாள்.
அதனை வளர்ப்பதற்காவே
தினமும் இருமுறை
குளிப்பதாகக் கூறுபவள்,
ஆடுமாடுகளுக்கு
தன் முதுகை காட்டியதேயில்லை.
முதுகில் இருந்தபடி
மூச்சிவிடும் அச்செடி
தமக்கு சுவையான
இரு கனிகளை தருமென
நம்பிக் கொண்டிருந்தவள்,
வானம் பொய்த்து
காணிகள் வறண்டு
நீரற்று போன நிலையில்
குளிப்பதை முற்றாய் நிறுத்தியிருந்தாள்.
பிறகு , அவளைப் போலவே
வாடத்துவங்கியது அச்செடியும்..
தாக மிகுதியில்
வறண்ட கிணற்றில் குதித்தவளை
பதினைந்து அடைமழை நாட்களில்
தொடர்ந்து பல இடங்களிலும்
தேடிக் கொண்டிருந்த விறகுவெட்டி,
அச்செடியை மட்டுமே கண்டுபிடித்தான்.
கிணற்றின் மேல்,
இருகனிகள் தொங்கும் மரமாய்..
அப்பொழுது அவன் கண்களுள்
முதல் முறையாய் பறந்த
செம்போத்துகள்,
மரத்தின் அடிவயிற்றில்
தன் மகளின்
முதல் குருதி வாசத்தோடு
கபில வண்ண மலர்களாய்
வழிந்த போது தான்
அவன் கோடாரி
அழுதது முதல்முறையாய்..

துருவேறிய சாவியோடு செயலிழந்த மனிதனை இணைக்கும் இந்தக் கவிதை:

என் முன்னே
துருவேறிய சாவியொன்று கிடக்கிறது.
நிதம் காற்றின் கதவுகளைத் திறந்து
மழை, வெயிலின் வீட்டிற்கு
அழையா அதிதியாய்
சென்று வந்த களைப்பில்
பெரும் மௌனத்தை
தம் மீது துருவாய் ஏற்றி
உறங்கிக் கொண்டிருக்கிறது.
இச்சாவியால்
திறக்கப்படா பூட்டும்
பூட்டோடு ஒரு கதவும்
கதவோடு ஒரு வீடும்
வீட்டினுள் என் போல் எவரும் கூட
தம்மை விடுவிக்கும்படி
அலறிக் கொண்டிருக்கலாம்.
ஏதும் செய்ய இயலாதவனாய்
சாவியையே பார்த்தவாறிருக்கிறேன்
இதயம் படபடக்க
வெயில், மழையென
நாட்கள் பலவற்றால்
நானும் துருவேறியபடி.
இப்பொழுது,
என் பின்னிருந்து பார்க்கும் எவரேனும்
என்னைத் துருவேறிய சாவியென்றும்
என் இதயத்துடிப்பைக் கேட்டு
தான் அலறிக்கொண்டிருப்பதாகவும்
தம் கவிதையில்
எழுதிக் கொண்டிருக்கக் கூடும்
துருவேறி, இதயம் துடிதுடிக்க..

நாகரீகத்தின் பலனால் இயற்கையின் நன்மைகளை இழந்த கதையை இந்த வதந்தி கவிதை அழகாக சொல்கிறது வலிகளோடு...

சாம்பல் நிற புற்களை விழுங்கக் காத்திருக்கும்
வறள் புவிக்கு தீரா பெருந்தபனம்
பிணியிலடங்கா வானின் தேமல்கள்
வேண்டி ஏங்கும் கருந்திட்டு
மடிந்த மரங்களின் கடைசி மூச்சுக்காற்று
மறந்த பறவையின் சப்தங்களை
காதுக்குள் நுழையும் இறகு
கசடுகளாய் உமிழ்ந்தவாறிருக்கிறது
குளம் முழுக்க அருந்தி வளர்ந்த
பெருங்கட்டிடத்தின் நூற்றி எட்டாவது தளத்தில்
கழிவறையிலிருந்து சமையலறைக்கு பறக்கும்
காகிதம் பலவண்ணமாய்
பேசா வார்த்தைகளெல்லாம்
மாலையாய் உதிரும் மௌனத்தின் மரணம்
கூற மறந்தவொன்றின் நீட்சி
ஆந்தை பொம்மைக்கு இமை வடிப்பவன்
பகலில் கொல்லப்பட்டான்
என்பதிலிருக்கும் வதந்தி
பகலை கொலை செய்தான் என்பதில் இல்லை..

பட்டிணத்தாரின் ஒருமடமாது ஒருவனுமாகி என்றப் பாடலில் ஒருவன் குழந்தை பருவம் முதல் முதுமை வரைக்குமான நிலைகளை சொல்லியிருப்பார்... அது போன்ற பொருளாக்கம் உள்ள கவிதைதான் இந்தக் கவிதை. இதை றாம் சங்கரி சிறப்பாகவே வடித்திருப்பார். அதுவும் நவீனத்தில்...

1.
முதலில் இலேசாகவும் பின் வேகமாகவும்
அதிர்ந்து வீழ்ந்த மேவாய் முன்னம்பல்லொன்றை
கதிரவனின் கண்கள் நுழையா
தம் உள்ளங்கைக்குள் மறைத்துக் கொண்டவன்
சாணத்தினுள் திணித்து மண்ணிற்க்குள்
புதைக்க மணலை நனைத்துக் குளிர்ந்ததோர்
பெருமழை

2.
இயற்கை நித்தல் நீரூற்றி உணவளிக்க
அடர் செவ் வேர்களோடு
திடமாய் கிளை பரப்பி
நன்னிலத்தில் மழை பலவற்றோடும்
துளிர் விட்டது
முப்பத்தியிரண்டு சிறு வெண் கனிகளோடு
அரைவட்ட மரமொன்று

3.
உணவுத் தொழிற்சாலை பெருங்குழாய் கக்கிய
புகை தின்று உடைந்திட்ட முகிழ்
வடித்த குருதியோடு புணர்ந்த காணி
தெளித்தச் சேற்றினால்
மஞ்சற் பூத்த வெண் கனிகளின் மேல்
இரசாயன பூச்சிக்கொல்லிகளை நற்மணத்தோடு
தேய்த்தெடுத்தும் புகுந்திட்ட வண்டுகள்
பெருங்கடைப் பற்களிரண்டை
மிகு வலியினோடு அதிர்வுற வீழ்த்தியது
துற்நாற்ற நெடி விரவ

4.
கனிகள் யாவும் அடற் மஞ்சளாய்
செம்மையாய், கருநிறம் பூசி
ஒவ்வொன்றாய் உதிர
கடைசிக் கனியும் சிறு சலனமுமன்றி
அவன் முதற் பல் புதைந்த
அதே இளங் காணியின்
கிழடுற்ற மேற்தோலின் பெரும் பிளவினுள்
புகுந்தது கதிரவன் களவு போக
வீட்டுக் கதவுகள், சாளரங்களை அஞ்சி அடைத்து
மக்கள் கூறுமோர் அதே கிரகண நாளில்

5.
மூக்குக் கண்ணாடியை துடைத்து அணிந்தும்
வானை நோக்கிய அவன் பார்வையில்
நீங்கா பழுப்பு நிறம் மட்டுமே எஞ்சி வழிய
துளி மழையாவது கண்ணிற்க்குள்
கண்ணீராய் நுழையுமெனக் காத்திருந்தவன்
ஊன்று கோலொடு நீந்தியபடி
கடந்திட்ட நாற்பது ஆண்டுகளுக்கு பயணிக்க
வேண்டித் தோற்கிறான் நினைவலைகளிடத்தே..

கீழே உள்ள கவிதை இருக்கு படைப்பில் மாதாந்திர சிறந்த படைப்பாளி என்ற அங்கீகாரத்தை கொடுத்தது. இக்கவிதையை எழுதிய விதம் இதுவரை உலகம் முழுக்க திருநங்கை பற்றி எழுதி இருக்கும் கவிதைகளில் முதன்மையானதொரு இடத்தில் இது எப்போதும் இருக்கும் வண்ணம் வலிமையானது. காரணம் அவர்களின் ஆணிவேரை தொட்டு வலியை வலிமையாக மாற்றி இருப்பார்.

கவிதா என்ற பெயரை
தம் பத்தாம் வகுப்பு
கணக்கு நோட்டின் பின்புறம்
எழுதி வைத்திருந்ததால் தான்
கணக்கு வாத்தியாரிடம் பிடிபட்டு
அடிவாங்கினான், கதிரவன்.
அன்று முதல்
கவிதா என்ற பெண்ணை
கதிரவன் காதலிப்பதாகவே
எங்கள்
அரசினர் ஆண்கள் மேல்நிலைப் பள்ளி
முழுவதிலும் பேசிக்கொண்டனர்.
பிறகு, வீட்டுச் சுவரில் எழுதி வைத்து
வீட்டிலும் மாட்டிக்கொண்டவன்
மரம், செடியென பார்க்கும் யாதிலும்
கவிதாவின் பெயரையே
கிறுக்கிக் கொண்டிருந்தான்.
கதிரவனை அழைத்து
கவிதா பற்றி விசாரித்தால்,
அச்சம் மிகுந்த
தம் கண்களை மருண்டவாறு உருட்டி
எதுவும் கூறாமலேயே
அமைதியாய் ஓடிவிடுவான்.
நாங்களும் கவிதா பற்றி
தெரிந்து கொள்ளும் ஆர்வத்தில்
அவனிடம் தொடர்ந்து விசாரிக்க,
அவனும் தொடர்ந்து ஓடியவாறிருந்தான்.
இப்படியாக அவன்
ஊரை விட்டே ஓடிய ஒருநாளில்
யாரென்றே தெரியாத கவிதாவோடு தான்
கதிரவன் ஓடியிருக்கக்கூடுமென
ஊரே நம்பியது.
பல இடங்களில் தேடியும்
கிடைக்காத கதிரவன்
பல வருடங்களுக்குப் பின்
ஊருக்குத் திரும்பியிருந்தான், கவிதாவாக.
இப்பொழுது அந்த கண்கள்
சிறு மிரட்சியும், பயமுமன்றி
சிரித்துக் கொண்டிருந்தது
பேருண்மையின் ஒளி வீசிட.
-----

படைப்பாளி ராஜ் சௌந்தர் அவர்களது எழுத்துப் பணி மென்மேலும் வளர கவிச்சுடர் என்னும் படைப்பின் உயரிய விருதினை அவருக்கு அளித்துப் பெருமைப் படுத்துவதில் படைப்பு குழுமமும் பெருமை கொள்கிறது.

வளர்வோம் வளர்ப்போம்,
படைப்பு குழுமம்.

#கவிச்சுடர்_விருது

View

மாதாந்திர பரிசு

துரை. நந்தகுமார்

View

மாதாந்திர பரிசு

பிரபுசங்கர்.க

View

மாதாந்திர பரிசு

மா. காளிதாஸ்

View

மாதாந்திர பரிசு

மதுரை சிக்கந்தர்

View

மாதாந்திர பரிசு

கி.சம்பத்குமார்

View

கவிச்சுடர் விருது

தேன்மொழி தாஸ்

கவிச்சுடர் தேன்மொழி தாஸ் ஒரு அறிமுகம்
********************************************************
படைப்பு குழுமத்தால் இம்முறை கவிச்சுடர் விருது பெறும் படைப்பாளி தேன்மொழி தாஸ் அவர்களின்
இயற்பெயர் ரோஸ்லின் ஜெயசுதா. மேற்குத்தொடர்ச்சி மலையில் மணலார் என்ற தேயிலைத் தோட்டப் பிரதேசத்தில் 1976ஆம் ஆண்டு பிறந்தார். பெற்றோர் சுப்பையா என்ற மரிய தாஸ்-லீலா மரியதாஸ் . இவர் செவிலியர் பட்டப்படிப்பு படித்து புகழ்பெற்ற அப்பலோ மருத்துவமனையில் 2001 வரை பணிபுரிந்தார் . இவர் கவிதை, கதை திரைக்கதை , உரையாடல் பாடல்கள் இயற்றுவது என பன்முகத் திறமைகொண்டவராக திகழ்கிறார். 2001 முதல் தான் கால்பதித்த இலக்கியம் மற்றும் திரை துறை மற்றும் தொலைகாட்சி ஊடகங்களிலும் அயராது செயலாற்றுகிறார்.

மிகவும் சிறிய வயதிலேயே கவிதைகளை இயற்றுவதில் திறமை கொண்ட இவர் பள்ளி காலங்களில் நாடகங்கள் எழுதி இயக்குவதிலும் நடிப்பதிலும் தேர்ச்சிப் பெற்றிருந்தார் . எண்ணற்ற கைவினை வேலைப்பாடுகள் மற்றும் ஒவியம் இவரது பொழுதுபோக்கு . பரதம் மற்றும் கர்நாடக சங்கீதமும் முறைப்படி கற்றுத் தேர்ந்தவர் . இசையில் பியானோ மற்றும் கிடார் கற்றுக் கொண்டதோடு மேலும் இசையில் தீராத ஆர்வம் கொண்டிருந்தார் . ஆயினும் கவிதை மட்டுமே அவரின் ஆன்மாவை மென்மேலும் அசைத்து வலுப்பெற்றது.

1996 முதல் கவிதைகள் அச்சில் சிறுபத்திரிக்கை வழியாக பிரசுரம் ஆகின . மிகுந்த கவனம் பெற்ற இவரது கவிதைகள் முல்லை மற்றும் குறிஞ்சி திணை சார்ந்த கவிதைகளாக கொண்டாடப்பட்டன.
2001ஆம் ஆண்டு இவரது முதல் கவிதைத் தொகுப்பு ‘இசையில்லாத இலையில்லை’ வெளிவந்தது. அந்த நூல் தேவமகள் அறக்கட்டளை விருது, திருப்பூர் கலை இலக்கியப் பெருமன்றப் பரிசு மற்றும் சிற்பி இலக்கிய விருது ஆகிய மூன்று விருதுகளைப் பெற்றது.

பாரதிராஜாவின் ‘ஈரநிலம்’ படத்திற்கான தமிழ்நாடு அரசின் சிறந்த வசனத்திற்கான விருது 2003ல் இவருக்கு கிடைத்தது.இது இவரின் முதல் திரைப்படம்.இதன்மூலமாக தமிழ் திரைப்பட வரலாற்றில் உரையாடலுக்காக விருது பெற்ற முதல் பெண் என்ற அடையாளமும் இவரை வந்தடைந்தது.ஈரநிலம் படம் மூலமாக பாடலாசிரியராகவும் அறிமுகமானார். இதுவரை நாற்பதுக்கும் மேலான திரையிசைப் பாடல்கள் எழுதியுள்ளார்.

2003ஆம் ஆண்டு இவரது இரண்டாம் கவிதைத் தொகுப்பு ‘அநாதி காலம்’ வெளியானது. 2001ஆம் ஆண்டிலிருந்து சிற்றிதழ்களில் சிறுகதைகளும் எழுதியுள்ளார். 2007ல் இவரது மூன்றாவது கவிதைத் தொகுப்பு ‘ஒளியறியா காட்டுக்குள்’ வெளியானது. மார்ச், 2016ல் இவரது நான்காவது கவிதைத் தொகுப்பாக ‘நிராசைகளின் ஆதித் தாய்’ வெளியிடப்பட்டது.
இதன் பின் களம் விருது மற்றும் நூலகச் சிற்பி எஸ்.ஆர்.ரெங்கநாதன் நினைவு விருதுகளை பெற்றார் . நூலகச் சிற்பி எஸ்.ஆர்.ரெங்கநாதன் நினைவு விருது என்பது படைப்பாளரின் அனைத்து புத்தகங்களையும் பாதுகாக்க வேண்டும் என்று வலியுறுத்தும்நோக்கத்தில் தரப்படுவதாகும்
காயா இவரது ஐந்தாவது கவிதை தொகுப்பு. இத்தொகுப்பு 2017 ல் வெளியாகி பெரும் கவனத்தை ஏற்படுத்தியது

2006இல் இருந்து 2011 வரை கலைஞர் தொலைக்காட்சியில் வெளியான ‘தெக்கத்திப் பொண்ணு’ என்ற நெடுந்தொடருக்கு உரையாடல் எழுதினார். விஜய் தொலைக்காட்சியில் வெளியான ‘கனா காணும் காலங்கள்’ ‘காதலிக்க நேரமில்லை’ என்ற நெடுந்தொடருக்கும் பாடல்கள் எழுதியுள்ளார். கி.ராஜநாரயணன் எழுதி சுகாசினி மணி ரத்னம் இயக்கிய ‘காய்ச்ச மரம்’ குறும்படத்தில் உதவி இயக்குநரகாவும், உரையாடல் ஆசிரியராகவும் பணியாற்றினார்.மேலும் தொடர்து திரைப்பட துறையில் பாடல்கள் மற்றும் திரைக்கதை இயற்றுவதோடு இணை இயக்குநராகவும் பணியாற்றுகிறார்.

ஆறாம் தொகுப்பு விரைவில் இவ்வாண்டு வெளிவரும் என எதிர்பார்க்கப் படுகிறது.

கவிச்சுடர் தேன்மொழி தாஸ் அவர்களின் படைப்புகள் பற்றிய ஆய்வு:
**********************************************************************************************
இயற்கையை அதன் போக்கில் கண்டு இரசித்துவிட்டு கடந்து போகாமல், அதனுள் நுழைந்து பல கேள்விகளை முன் வைக்கிறார். வாழ்க்கையின் சோகங்களுக்குள் அடிக்கடி நுழைந்து அதனுள்ளும் முடங்கிப் போகிறார். இந்த பண்பே, அவர் பின் நாட்களில் ஒரு மிகச் சிறந்த கவிதைக்காரியாக விளங்கவும், தனிமையை நேசிக்கவும் அவருக்கு கற்று கொடுத்திருக்கிறது எனலாம்.

அவரது கவிதைகளின் படிமங்கள் மற்றும் குறியீடுகளின் அடர்த்தியே அவரை தனித்துவமாக இந்த இலக்கிய உலகில் தரம்பிரித்து காட்டுகிறது. இக்கால நவீனத்துவ கவிதைகளில் இம்மாதிரியான படிமம், குறியீடுகள் மற்றும் தொன்மங்களை வைத்து எழுதும் ஒருசிலரில் முதன்மையாக தன்னை நிலை நிறுத்திக் கொண்டிருக்கிறார்.

இப்போதும்கூட, அவரிடம் யார் கேட்டாலும் தானொரு பாடலாசிரியர் என்பதைவிட கவிதை எழுதுவதைத்தான் தவமாகக் கருதுவதாக சொல்கிறார். அழகான வடிவங்களில் இவரது கவிதைகளின் வார்த்தைகள் மிளிர்கின்றன. சிலரிடமிருந்து, இவரது கவிதைகள் புரிவதில்லை என்ற புகார்களும் வருவதுண்டு . உண்மையில் இவரது கவிதைகள் படித்தவுடன் புரிந்து கொள்ளும் தன்மையில் இருப்பதில்லையென்றாலும் இரண்டு மூன்று தடவை படித்த பிறகு அதன் நுட்பத்தில் சொக்கிப் போவார்கள் என்பதுதான் நிதர்சனமான உண்மை.

இவரது கவிதைகளின் நடை யாரையும் பின் தொடர்ந்து செல்வதில்லை என்பதும், இவருக்கு மட்டுமே உரித்தான ஞான பயிற்சியாகும். இவரது கவிதைகளில், சிலவற்றை நாம் வாசிக்கும் போது, சங்கக்காலத்திற்குள் நம்மை அறியாமலயே, நாம் சென்றுவிடுவது நிச்சயம். இவரது சில கவிதைகள் சூபித்துவ கவிதைகளையும், ரூமியையும் நினைவு கூறச் செய்யும். இயற்கையை நேசிக்கும் ஆர்வலர் என்பதால் காடும் காடு சார்ந்த இடங்களின் அமைப்பும், தாவரங்கள் மற்றும் உயிரினங்கள் பற்றியெல்லாம் கூட இவரது கவிதைகளின் படிமங்கள் மூலமாக நாம் தெரிந்து கொள்ளமுடிகிறது.

இவர் கவிதைகளுக்கு செல்வதற்கு முன்பு படிமம் மற்றும் குறியீடுகளை பற்றி கொஞ்சம் பார்ப்போம்.

படிமமும் குறியீடும்
****************************

சொல்வளமும் கற்பனைத் திறனும் இலக்கிய உருவாக்கத்தில் புதிய அலகுகளை அளிக்கின் றன. படைப்புகளில் அழகூட்டுவதற்காகப் படைப்பாளர்களின் கற்பனையில் உதிக்கும் இலக்கியக் கருவிகளில் (உத்திகளில்) குறியீடு குறிப்பிடத்தக்கதாக விளங்குகிறது.

குறியீடு என்பது ‘சின்னம்’, ‘அடையாளம்’ என்று பொருள்படும். படிமம் என்பது வார்ப்பு, பிரதிமை, உருவத் தோற்றம் என்று பொருள்படும். இரண்டிற்கும் உள்ள தொடர்பு இவ்வர்த்தங்களால் தெளிவாகிறது. படிமம் என்பது ஒரு பரந்த காட்சியமைப்பு. அதில் இடம்பெறும் விலங்குகள், மனிதர்கள், மரங்கள் செடிகொடிகள் போன்ற எந்தக் கூறும் குறியீட்டுப் பொருள் பெறமுடியும். படிமம் என்பது ஒரு காட்சி. அதில் இடம்பெறும் கூறுகளில் ஒன்று குறியீடு குறியீடாகும்போது, அக்காட்சிக்கு வேறு அர்த்தங்கள் தோன்றுகின்றன.

சங்க இலக்கியத்தில் பயின்று வரும் அணிகளும், படிமங்களும் மக்கள் வாழ்க்கையைப் பிரதிபலிப்பனவாக உள்ளன. ஒரு காட்சியை விளக்க இன்னொன்றினைக் கையாளும்போது குறியீடு உருவாகிறது. தொல்காப்பியத்தில் கூறப்படும் பிசி, முதுமொழி, மந்திரம், குறிப்பு என்ற நான்கும் குறிப்பாகப் பொருளுணர்த்தும் இயல்புடையவை.

சங்க இலக்கியக் காலம் குறியீட்டுக் காலமாக அமைகிறது. இயற்கைப் பொருட்களை, அகப்பொருள் நுட்பங்களை உணர்த்த, குறியீடுகள் பயின்று வருகின்றன. சமயம் தொடர்பான தொன்மக் குறியீடுகள் பக்தி இயக்கக் காலத்தில் இடம் பெற்றன. சித்தர்கள், குறியீடுகளைப் பொதுமைப் படுத்தினர். குறியீடுகளை அடிப்படை யாகக் கொண்டு பிற்காலக் கவிஞர்களும் தமது கவிதைகளை அமைத்துள்ளனர்.

குறியீடும் படிமமும் சங்க இலக்கியத்திலேயே மிகுதியாகக் காணப்படுகின்றன. சங்க காலச் சமூகம், அது உருவாக்கியுள்ள பொருளின் வரையறை போன்றவை தொடர்பான இன்றைய ஆய்வுகள், சங்ககாலம் பொற்காலம் என்னும் கருத்தினை மறுக்கத் தொடங்கியிருக்கும் நிலையிலும், மொழிநடை, கற்பனை, அணிநயம், செறிவு ஆகியவை நிறைந்த சங்க இலக்கி யத்தின் கவித்துவச் சிறப்பு பற்றிய ஐயத்தினை எங்கும் எழுப்ப இயலவில்லை. இத்தகைய மேம்பாடு நிறைந்த சங்க இலக்கியத் தில் நாம் காணும் உள்ளுறை இறைச்சி என்னும் குறிப்புப் பொருள்கள் அடங்கிய இலக்கியக்கூறுகள், குறியீடு, படிமம் போன்றவற்றின் சிறப்பை உணர்த்துபவையாக உள்ளன.

ஒன்றைச் சொல்லி வேறொன்றை உணர்த்துவது குறியீடு. அது உள்ளுறையாக, நூற்றுக் கணக்கில் சங்கப் பாக்களில் காணப்படுகிறது.

நனைய காஞ்சிச் சினைய சிறுமீன் யாணர் ஊரன் (ஐங்.)

என்ற பாட்டில் “பூத்திருக்கும் காஞ்சி மரங்கள் குலப் பெண் களையும் புலால் நாறும் மீன்கள் பரத்தையரையும்” குறிப்பதாகக் குறியீடு அமைகிறது. இதுபோல் செடி கொடி மரம் பறவை விலங்கு இவற்றின் செயல்பாடுகள் வழியே மக்களின் வாழ்வைக் குறியீடுகளால் விளக்கும் இலக்கிய உத்திகளைச் சங்க இலக்கியத்தில் காண்கிறோம்.

சங்க இலக்கியத்தின் குலமரபுச் செய்திகளும், நிலவழிப் பிரிவுகளான முல்லை குறிஞ்சி மருதம் நெய்தல் பாலை ஆகியவையும் குறியீடுகளே ஆகும்.
படிமம் விரிவான காட்சியைத் தோற்றுவிக்கும் தன்மையுடையது. சங்க இலக்கியத்தில் வேங்கைப் பூக்களின் மலர்ச்சி, யானை, புலி இவற்றின் பகை, பொய்கூறும் தலைவன் நாட்டின் அருவி என்ற பல்வேறு படிமங்களின் வழியே தலைவன் தலைவி காதல் வாழ்வு விளக்கப்படுகிறது.

கானமுயலெய்த அம்பினில் யானை
பிழைத்த வேல் ஏந்தல் இனிது. (குறள்.772)

கானமுயலெய்த அம்பு, யானை எய்து பிழைத்த வேல் இரண்டுமே இங்கு குறியீடுகள்.

பிறிதுமொழிதல் அணி அமைந்த குறட்பாக்களில் உருவகங்கள், குறியீடுகள் சிறப்புற அமைகின்றன என்று பொதுவாகச் சொல்ல இயலும்.

சங்ககாலத்திலும், சித்தர் காலத்திலும், இலக்கிய உத்தியாகப் பயன்பட்ட குறியீடு மீண்டும் புதுக்கவிதைக் காலத்தில் இலக்கிய உத்தியாகப் பயன்படுகிறது என்றும், வெறும் இலக்கிய உத்தியாக மட்டுமல்லாமல், அது புதுக்கவிதையின் சிறப்புப் பண்பாகவே மாறிவிட்டது என்றும் கவிஞர் அப்துல் ரகுமான் கூறியுள்ளார்.

எருமைவெளியனார் மகன் கடலனார் எழுதிய பாட்டில் படிமமும் காணக்கிடக்கிறது.

ஈருயிர்ப் பிணவின் வயவுபசி களைஇய
இருங்களிறு அட்ட பெருஞ்சின உழுவை
நாம நல்லரா கதிர்பட உமிழ்ந்த
மேய்மணி விளக்கின் புலர ஈர்க்கும் (அகம்.373: 12-15)

இப்பகுதியில் புலியின் அன்பு வாழ்க்கை விவரிக்கப்படுகிறது. தனது பெண்புலியின் பசியைக் களைவதற்காக யானையைக் கொன்று வந்த ஆண்புலி, அதனைப் பாம்பு உமிழ்ந்த மணியின் வெளிச்சத்தில் இழுத்துச் செல்கிறது.

தலைவியைப் பிரிந்து தலைவன் பொருள் தேடுவதற்காகச் சென்றிருக்கிறான். அவன் சென்ற வழியின் கொடுமையை நினைத்தும், அவன் திரும்பி வந்து தன்னை மணமுடிக்காத நிலை குறித்தும் தலைவி வருந்துகிறாள். அவள் தனது தோழிக்குக் கூறுவதாக இப்பாடல் அமைகிறது.

இப்பாட்டின் இரு படிமக் காட்சிகளும் ஒன்றிற்கொன்று முர ணானவை. முதல் காட்சியில் தனது பசியைத் தீர்த்துக் கொள் வதற்காக மின்னி இடிக்கும் வானத்தையும் பொருட்படுத்தாமல் புற்றுக்குள் கைவிட்டு ஈயற் சோற்றை உண்ண விரும்பும் கரடியின் சித்திரத்தைக் காண்கிறோம். அதற்கு எதிரான இன்னொரு காட்சியில் தனது மனைவியாகிய புலியின் துயர் தீர்க்கச் சிறுவெளிச்சத்திலும் தான் கொன்ற யானையை இழுத்துச் செல்லும் ஆண் புலியின் செயலைக் காண்கிறோம்.

இங்கு தலைவி அமைக்க விரும்பும் இல்லறக்காட்சியின் குறியீடாக இரண்டாவது செயற் படிமம் இடம்பெறுகிறது. எப்படி அந்த ஆண்புலி தனது பெண்புலிக்காக யானையைக் கொன்று நள்ளிரவிலும் இழுத்துவர முற்படுகிறதோ அப்படித் தனக்காகத் தன் கணவன் வாழும் இல்லற வாழ்வைத் தலைவி நாடுகிறாள் என்பது குறியீட்டுச் செய்தியாக அமைகிறது.

ஆனால் முதற்காட்சியோ தனது இன்பத்தை மட்டுமே கருதித் தன் பசியைத் தீர்த்துக்கொள்ள முனையும் கரடியைக் காட்டுகிறது. அவ்வாறே தலைவனும் இப்போது செயற்படுவதாகத் தலைவி நினைக்கிறாள். அதனால் அவள் வருந்துகிறாள். ஆனால் எவர் மீதும் தவறில்லை என்றும் தோழியிடம் துன்பத்தோடு உரைக் கிறாள். ஆகவே இப்பாடலில் படிமங்கள் குறியீடுகளாகச் செயற் பட்டு இப்போது காணும் வாழ்க்கை நிலைக்கும் தான் கற்பனை செய்துள்ள வாழ்க்கை நிலைக்குமான முரணை மிகச் சிறப்பாக எடுத்துரைக்கின்றன என்பதைக் காணமுடிகிறது.

இங்கு குறியீடாக அமைபவை இரு படிமக் காட்சிகள். படிமத்திற்கும் குறியீட்டுக்கும் உள்ள தொடர்பினை இப்பாடல் நன்கு விளக்குவதாக அமைந்துள்ள்து.
முதற் படிமக் காட்சியில் கரடி தலைவனைக் குறிக்கிறது என்றும், அது புற்றாஞ் சோற்றை உண்பது தலைவியின் நலனைத் துய்ப்பது என்றும் கொள்ள இயலும்.

இரண்டாவது காட்சியிலும் ஆண் புலி தலைவனைக் குறிக்கிறது, பெண் புலி தலைவியைக் குறிக்கிறது. ஆனால் இக்காட்சி இல்லற அன்பு வாழ்க்கையை உணர்த்துவதாக உள்ளது.

படிமங்கள் பல, குறியீடுகளாக ஆக்கம் பெறும் தன்மையுடையவை. ஆனால் குறியீடுகள் அனைத்தும் படிமங்கள் ஆகமாட்டா என்பதை மட்டும் நினைவில் வைக்க வேண்டும்.

மேற்கண்ட விளக்கத்திலிருந்து இப்போது கவிச்சுடர் தேன்மொழி தாஸ் அவர்களின் கவிதைகளை கொஞ்சம் பார்ப்போம். அதில் அவர் எவ்வாறெல்லாம் படிமங்களையும் குறியீடுகளையும் என்று நீங்களே யூகித்துக் கொள்ளுங்கள்.

இப்போது கவிச்சுடர் தேன்மொழி தாஸ் அவர்களின் படைப்புகளை அலசலாம்:
***********************************************************************************************************

எனது அணைப்பின் கதகதப்பை
நிலவினாலும் தரவியலாது என
உணரும் நாளில் நீ
வானத்தை
நம் காதல் கடிதமென மடிப்பாய்...

- காதலன், தன் காதலியின் பிரிவை உணரும் தருணம் எப்படி பட்டதாக இருக்கும் என்பதை இந்த வரிகள் மூலமாக அழகாக சொல்லிவிடுகிறார்.

கனவுகளின் நீட்சியாகவே இவரது கவிதைகள் விரிவதை நாம் காணமுடிகிறது. இவரது நிராசைகளின் ஆதித்தாய் மிகவும் பலரால் பேசப்பட்ட கவிதை தொகுப்பாகும். தனது கவிதைகளின் கதாபாத்திரங்களான சூசன்,ஜெசி, சூனு இவர்கள் மூலமாக கவிதைகளின் வழியே தான் சொல்லவந்ததை சொல்வது, இவருக்கு மிகவும் சுலபமாக இருக்கிறது.

தர்கம் செய்யும் கவிதைகளை இவரிடம் காணமுடிந்தாலும், துயரங்களை பேசும் கவிதைகளைத்தான் பெரும்பாலும் பார்க்க முடிகிறது.

வீட்டு கதவை தட்டிய விரல்கள்
என் இளமையோடு உதிர்ந்து விட்டன
வெகுதூரம் வந்து விட்டேன்
அறிவு தெளிவு நிதானம்
மிக நீண்டதொரு மௌனம்
எல்லாவற்றையும் ஒரு மரத்தனடியில்
இறந்த என் நாய்குட்டியைப் போல் புதைக்கிறேன்
இப்போது உங்களுக்கு புரியக்கூடும்
என் மனது தவிர மற்றவை மரித்துப் போனது...

- தன் நாய்குட்டி இறந்த சோகத்தை, அதை புதைத்த இடத்திலேயே உதிர்ந்துபோன இளமையோடு எல்லாவற்றையும் புதைத்துவிட்டு, வெற்று மனதோடு வாழும் ஓர் உயிராக, தன் ஆற்றாமையை இந்த கவிதையில் கொட்டுகிறார்.

பிரார்த்தனைகளுக்காக தேவாலயங்களில் ஏற்றப்படும் மெழுகு வர்த்திகளின் வெளிச்சம், நம் கவிஞரின் பார்வையில் வித்தியாசமாக தெரிகிறது.. ஒரு சூபிக் கவிஞரின் பார்வையோடு, அவை நம்மிடம் செய்தியை பகிர்கின்றது

மெழுகுவர்த்தியிலிருந்து ஒளியினைவிட
குரல்களே அதிகம் கேட்கின்றன...

- பிரார்த்தனை மெழுகுவர்த்திகள் ஒளியை மட்டுமா நமக்கு தருகிறது? என்ற கேள்வியை நாசுக்காக வைக்கிறார்.

கவிஞரின் சங்கீதம் 151 என்ற கவிதையின் சில வரிகள் இப்படிப்பட்ட அசத்தல்களை கொண்டதாகவே இருக்கின்றன

நாம் எப்போதோ இறந்து விட்டோம்
இங்கிருப்பது குரல்கள் தான் என்று நம்புங்கள்
ஆதலால்
வார்த்தைகளில் வார்த்தைகளுக்காக வாழுங்கள்
நமது மூதாதையர்களும் நம்முள்ளே
சொற்களின் உடல்களால் உறைந்திருக்கிறார்கள்

பூக்கள் தனது வாசனையை தண்டுகளில்
நிலைநிறுத்துவதில்லை
தனக்குள்ளேயே அதனை தவிக்கவிடும்
அகம் தவிப்புடையது
அவையாவும் வீரியமிக்க கருவாகும்

நித்தியத்தின் ஒரு தும்பு நம் தொப்புள் கொடி
மறுமுனையை கண்டறிபவன் யார்

- வரிகளின் கூர்மை கவிதைகளை அழகு செய்து விடுகிறது. வர்ணிப்புகள் மட்டுமே கவிதையாகுமா என்றால் நிச்சயம் கிடையாது.. ஒரு கவிதை தான் சொல்லவந்ததை தைரியமாக சொல்லவேண்டும்.

இவரது அழகான கவிதைகளில் ஒன்று அகநீர்வாழ் பறவை தனிமை மனதுடன் வாழும் ஒருவரையே அகநீர்வாழ் பறவை என்று சொல்கிறார். இந்த கவிதையில் விடாமல் பெய்யும் மழையை ஊன்றி பெய்வதாக சொல்கிறார். அழுத்தமாக பெய்யும் மழை, பூமிக்கு ஆதாரமான மழை இப்படியெல்லாம் விளங்கவைக்கிறது அந்த வார்த்தை, மழையின் காரணமாக பெருக்கெடுத்தோடும் மழை வெள்ளத்தை தனக்கே உரித்தான பாணியில் கார்காலத்தின் உரிமை இடித்துக் கொண்டு ஓடுகிறது என்ற வார்த்தை பிரயோகத்தை பயன்படுத்துகிறார். எவ்வளவு நுட்பான சொல் !
இந்த கவிதையை உள்ளார்ந்து படித்தால் மழை ,இரவு என்பன எல்லாமே படிமங்களாக மாறி மனதோடு தனியாக வாழ்பவனை பற்றியும் சொல்லும். இதுதான் அந்த கவிதை :

மழை ஊன்றிப் பெய்துகொண்டிருக்கிறது
கருங்காணப் பயறுகளாய் பெயர்ந்து
இன்றேனும் உதிர்ந்து விடாதா இரவு
கார்காலத்தின் உரிமை இடித்துக் கொண்டு ஓடுகிறது
எதனைக் கற்பிக்க இந்நேரம் சாமக்கோடாங்கி அலைகிறான்
கருத்தாளி அவன் காலடி கரும்பொன்
நினைவு சிதறுமிடமெல்லாம் பேசும் தவளைகள்
கலகிகள்
ஒரு மாத்திரை அளவு
எதையோ திரும்பத் திரும்ப உச்சரிக்கிறது மனம்
எல்லையின்மையில் ஒரு பொட்டு வைக்கிறேன்
அழுந்துதல் எத்தகைய இன்னிசை
உலர்ந்த பூ சாம்பலாய்ப் புரள்கிறது
கிச்சிலி வாசனை சாளரத்தை தட்டுகிறது
அது எனக்கு தேனீர் தர விரும்புகிறது
மேலிமையில் திரளும் ஒளித் தண்ணீர்
அகநீர்வாழ் பறவை

காணும் காட்சிகளில் பரவசம் காண்பவனே கவிஞனாகிறான். நிலவு, நட்சத்திரம், கடல் இப்படியே கவிஞர்களிடம் சிக்கிக் கொண்ட இரசனைகளின் இடையே இவர் செடிகளில், நீர் நிலைகளில் காணப்படும் மேன்டிஸ் என்கிற ஒருவகை குச்சிபூச்சியின் அழகில் சொக்கி போகிறார். அது தன் கால்களை அடிக்கடி உயர்த்தி அசைப்பதும், தலையை திருப்புவதும் ஒரு நடனமாகவே அவருக்கு தெரிகிறது. இதனை தனது மேன்டிஸ் நடனம் என்ற கவிதையில்

மேன்டிஸ் பூச்சிகளின் நடனம் காண்கையில்
எல்லா உயிர்களின் விரல்களிலும்
இசையின் மனதே நிறைந்திருக்கின்றன
என்று உணர்கிறேன்
இச்சிறு உயிர்கள் புணரும் உடல்மொழியில்
பல எழுத்துருக்கள் வெளியில் மிதப்பதையும் விழித்தாளில் குறித்து கொள்கிறேன்... என்று குறிப்பிடுகிறார்.

- காதலனின் நினைவை தக்க வைத்துக்கொள்ள காதலி ஏற்படுத்திக் கொள்ளும் முன்னெடுப்புகளை அழகாக சொல்லும் பல நாள் முத்தங்கள் என்ற கவிதை நம்மை சங்க காலத்திற்கே அழைத்து சென்றுவிடுகிறது..

இதுதான் அந்த கவிதை:

மடியில் மணிமான் கதிராய் படுத்துக்கொள்
வெள்ளைப்போள வாசனைக் கைகளை உன் மார்போடு சேர்த்துக்கொள்
சொல்மாலைகள் களைவோம்
பத்ராட்ச மரப்பூக்களாய் நமது முத்தங்கள் பூக்கட்டும்
காற்றின் உப்பை கனியச் செய்து தருவேன்
மகாமாயம் தேசத்தில் உலவிச் செல்வதை நீயறிவாய்
பூக்குஞ்சுகள் நமது தலையணை அடியில்
புலம்புகின்றன
விபரீத காலங்களை நான் விரும்பவில்லை
ஆயினும் அணைத்துக்கொள்
காட்டு முந்திரிக்கொடிகளாய் படர்ந்துவிடுகிறேன்
மார்க்குழி மத்தியில் உனது உதடுகளை
சொல்லோடு பதியமிடு
வாஞ்சை உறிஞ்சிக்கொள்ளும்
அகத்தின் ஊற்றில் ஆலங்கட்டிகளாய் உனது வார்த்தைகள் பயணிக்கும் பாதையில்
ஒரு சமக்குறி இடு சிற்றோடையாகட்டும்
கண்ணாடிச் சதை மனம்
இன்று அதை வீட்டு முற்றத்தில் குமரிச்செடியின் அகத்தில் வைத்தேன்
நீ விலகியிருக்கும் காலங்களில் இப்படித்தான் பொழுதுகளை மறைக்கிறேன்
சீந்தில் கொடியின் சிவப்புக் கனிக்கொத்தில்
பலநாள் முத்தங்கள் உதிர்ந்தன
சுபலாலிகள் மாராப்பில் மயங்கின
நீடுவாழ்தல் என்பது காத்திருப்பு
மடியில் மணிமான் கதிராய் படுத்துக்கொள்

- தேனை சுவைத்தவர்கள் அதன் ருசியை மட்டுமே சிந்தித்திருப்பார்கள்...அதனை எடுக்க மலைவாசிகள் எவ்வாறெல்லாம் உழைக்கிறார்கள் என்பதை பற்றி தெளிவாக சொல்லும் ஒரு கவிதை இதுவாக மட்டுமே இருக்க முடியும்.. இவரும் மலைவாழ் மகள் என்பதால் இவருக்கு இது சாத்தியமாகிப் போனதோ என்று வியக்கத் தோன்றுகிறது...

நீங்களும் இரசியுங்கள்;

தேன் வேட்டை

சருகுகளின் சந்நிதியில்
இலையுதிர் காலத்து அதிகாலை உதிரும்
மனதின் வெடிப்புகளுக்கு
சந்துபூசுதல் எனும் ஆராதனை
தாயின் மடியில் நிறைவேறும்
உலகநடை என்பது மலைஊற்றில் முதல் பாதம்
ஒத்தயடிப்பாதையில் பொன்வண்டின் மூக்கு மனிதனின் பாதத்தை நுகர்ந்து ஆலோசிக்கும்
மேலும் அது பாடிச்செல்லும்
மனிதனின் கண்கள் பாயும் தட்டு
பார்வை தான் பூஞ்சிறகு என்று
தனிமையின் கீர்த்தனம் வெளியெங்கும் நிறைந்திருப்பதைக் கண்டிருக்கிறேன்
கண்ணிதழ் கருணை கொண்டது
குளிர்ந்த சொற்களை கேளையாடுகள் மலைவெளியெங்கும் மேய்ந்திருக்கும்
நாங்கள் தேனெடுக்கச் செல்வோம்
இலைக்கறி உண்டு
சந்தனச் சாரலில் அந்நாளைக் குளிக்கச் செய்து
அம்பும் கைவில்லும்
கோடரியும் கவ்வாத்துக் கத்தியும்
தோளில் அடைசுமக்கப் பையும்
உடலெங்கும் கொச்சைக் கயறுகளையும் சுற்றி
நாங்கள் தேனெடுக்கச் செல்வோம்
காட்டுப்பூனைகளை விரட்டி விளையாடி அதன் பேதைகுணம் வாங்கி
மலைவேம்பு பூக்களைத் தலைப்பாகையில் கட்டி
நிலவேம்பு வேர்களை வாயுக்குள் சவைத்தபடி கூட்டுக்காரர்களை வம்பிழுத்து மலையேறி
நாங்கள் தேனெடுக்கச் செல்வோம்
தேனடை தொங்கும் மரத்தடியில்
சருகுகள் குவித்து தீ மூட்டி
அதன் மேல் கூட்டுக்காரர்கள் பச்சைக் கசப்பந்தளைகளால் புகைமூட்ட
தேனடையில் தலைவேட்டை காரன் அம்பெய்வான்
புகைச்சட்டியை இடுப்பில் கட்டி அவன் மரமேற
நாங்கள் வேட்டைக்குப் பாடும் பாடல்
தா.....யே
தா.....யே
தா.....யே
என்றத் தூரக் குரலாகும்
பலநாகம் ஒருசேரச் சீறும் விதமாய்
தேனீக்களின் தவம் கலையும்
மரக்கட்டைகளில் ஈத்தல் குச்சிகளால் இசையெடுக்க
மலைகள் உள்வாங்கி தனது ஈரக்குலையிலிருந்து எதிரொலிக்கும்
தாய்
எனும் சொல் புகையினுள் உருவமாகும்
அந்நேரம்
உயிரின் பற்றுக் கம்பிகள் சுருளும்
தா.....யே தா.....யே தா.....யே என்றபடி
மூங்கில் முனகும் தக் தக் தக்கெனும் ஓசையோடு
தேனடை அறுக்க வேட்டையின் வெற்றியில்
உயிரின் பற்றுக் கம்பிகள் நீளும்
ஈக்கள் கலையக் கலய காடு அசையும்
ஆயினும்
புகையினூடே
நாங்கள் பாடிக் கொள்வோம்

காடே எல்லாவற்றிற்கும் நீதான் குளிகை

- இவரது இரசனைகள் மிகவும் வித்தியாசமானது என்பதற்கு தட்டானின் இரண்டு கண்கள் என்ற கவிதை மிகப்பெரிய சான்றாகும். பளபளக்கும் தட்டானின் கண்களை மட்டுமே படிம மூலமாக வைத்துக் கொண்டு அவர் காணும் காட்சிகள் பரவசமானது...

தட்டானின் கண்கள்

இரண்டு கடல்
இரண்டு பிரபஞ்சம்
இரண்டு பித்தப்பை

கண்ணாடி ஸ்தனங்கள்
பார்வை கொண்ட கூழாங்கற்கள்
அலையும் ஓவிய ஞானங்கள்

உதிராக் கண்ணீர்
உருளும் ஸ்படிகம்
நீர்நிலைகளின் காம ஒளிகள்

ஞானம் பெருவதற்கு முன்னிருந்த
புத்தனின் ஆன்மா
கிறிஸ்து பிறப்பதற்கு முன்னிருந்த
தீர்கதரிசிகளின் கனவுகள்
சுத்த சுதந்திரத்தின் மூல மந்திரங்கள்

யாத்ரீகனின் பின் மூளை
ஒளியின் ஜல்லடை
இசையின் இயங்கு தளம்

தவித்துப் பறக்கும் நாளமில்லாச் சுரப்பிகள்
தாவரங்களின் நிலாக்கள்
தட்டாம் பூச்சியின் கண்கள்

தனிமையும் மௌனமும் கூட அவர் கவிதைகளில் தவிர்க்கமுடியாத ஒன்றாகிவிடுகிறது... அதுவே அவருக்கு நேசமாகவும் சில நேரங்களில் மாறிப்போகிறது.அவரது குரல் என்ற இந்த கவிதை மிகவும் நுட்பமானதும் கூட...

குரல்

தனித்திருக்கும் பொழுதுகளில்
என் குரல்
சுவாச அறையைத் தட்டுகிறது

அது
என் காதுகளில் நடக்கையில்
பெயரிடப்படாத உலகமொன்றின்
அந்தி கருகுகிறது

என்னைத் தீட்டிக் குழப்பி
அழவும் ஆறுதலாகவும்
பிரியமாகவும் பேரொலிக்கிறது

அதன் கேள்விகளுக்கு
அனேகமாய்ப் பதலளிக்க முடியாமல்தான்
அவதியுறுகிறேன்

என்னைவிட
என் ஆழ்குரலுக்கு
கவிதை நன்குத் தெரிந்திருக்கிறது

விரல்களற்ற வலியைச் சொல்லி என் விரல்களை எழுதக்கேட்கிறது

என் காதுகளைவிட நாசியைவிட
ஓசைகளை வாசனைகளைத்
துளிகளாய் அள்ளி
துளைச் செவியின் பரணில்
தேக்கி வைத்திருக்கிறது

எனை இருண்டதொரு
தாழ்வாரத்திற்கு அழைத்துப்போய்
பேசிப் பேசி முடிச்சவழிப்பதுபோல்
சிக்கலிட்டு வைக்கிறது

அங்கே நான் கவனிக்காத எதையோ
பதுக்கி வைத்திருப்பதாய்ச் சொல்கிறது

இதோ இப்போது கூட
இங்கேயே வரிகளை விட்டு விட்டு
வரும்படி கூப்பிடுகிறது

 - ஒளியறியாக் காட்டுக்குள்

காதலன் சென்ற வழித்தடத்தில் நின்று கொண்டு அவனது காதலி இவ்வாறும் சிந்திக்க முடியும் என்பதே இந்தக் கவிதை

இந்நேரம் நீ
உன் வீட்டை அடைந்திருப்பாய்
நீ விட்டுச்சென்ற இடத்திலிருந்து
நமக்கான வீட்டின் வரைபடமொன்றை
வரைந்து கொண்டிருக்கிறேன்
நான்

கவிதைகளில் இன்னமும் புதுபுது முயற்சிகளில் இறங்கி பயணிக்கவும் தொடங்கியுள்ளார். இவரது இந்த கவிதைப் பயணம் மேலும் தொடரவும்.. சிறப்பான படைப்புகளை தொடர்ந்து தமிழுக்கு அளிக்கவும் படைப்பு குழுமம் அவரை மனதார வாழ்த்துகிறது.

படைப்பாளி தேன்மொழி தாஸ் அவர்களது எழுத்துப் பணி மென்மேலும் வளர கவிச்சுடர் என்னும் படைப்பின் உயரிய விருதினை அவருக்கு அளித்துப் பெருமைப் படுத்துவதில் படைப்பு குழுமமும் பெருமை கொள்கிறது.

வளர்வோம் வளர்ப்போம்,
படைப்பு குழுமம்.

#கவிச்சுடர்_விருது

View

மாதாந்திர பரிசு

சக்தி அருளானந்தம்

View

மாதாந்திர பரிசு

நிவேதா சுப்பிரமணியம்

View

Showing 501 - 520 of 545 ( for page 26 )